Kubizm
Styl ten przede wszystkim rozwinął się we Francji na początku dwudziestego wieku. Znany jest w malarstwie, ale również i w rzeźbie. Głównymi twórcami byli Picasso oraz Braque. Z początku rozwijał się typowy kubizm, o którym wszyscy słyszeliśmy, a w którym przeważały kształty geometryczne, które układały się w postacie i całe sceny. Było to w momencie, gdy prekursorzy kubizmu pracowali osobno. W momencie, gdy ich twórczość zetknęła się, pojawiały się też obrazy z powklejanymi kawałkami gazet, tapet, kawałków papieru itp. Przede wszystkim właśnie kubizm, jako jedyny w historii, tak radykalnie i znacząco zerwał z kanonami sztuki, z jej dotychczasowymi osiągnięciami. Kubizm miał za zadanie zdefiniować na nowo rzeczywistość poprzez zastosowanie geometryzacji, syntezy i odrzucenia perspektywy. Każdy element, postać, przedmiot najpierw zawsze były geometryzowane, a potem rozbijane na małe walce, stożki, kule, prostopadłościany itp. Innymi znaczącymi przedstawicielami tego nurtu byli: Picabia, Metzinger, Gleizes, Leger oraz Gris. Należy przyznać, że kubizm stał się podwaliną do rozwijania się takich stylów, jak futuryzm, konstruktywizm czy ekspresjonizm.